مدیریت حوزه علمیه خواهران استان یزد

به گزارش روابط عمومی حوزه علمیه خواهران استان یزد در این جلسه حجت الاسلام والمسلمین محمد کارگر مدیرحوزه علمیه خواهران درباب دنیا و دنیا دوستی از روایات و آیات مطالبی را اشاره و بیان داشت:

قال علی (علیه السلام): «مِنْ هَوَانِ الدُّنْيَا عَلَى اللّهِ أَنَّهُ لاَ يُعْصَى إِلاَّ فِيهَا، وَ لاَ يُنَالُ مَا عِنْدَهُ إِلاَّ بِتَرْكِهَا »؛ در حکمت ۳۸۵ نهج‌البلاغه، امیرالمومنین علی (علیه السلام)طبق نقل آمده است که برای پستی دنیا همین بس که تنها جاییست که معصیت خدا در آن رخ می‌دهد. و برای رسیدن به پاداش‌های الهی، راهی جز ترک آن نیست. حضرت علی(علیه السلام) در این گفتار به دو نکته در پستی دنیا اشاره می کند یکی اینکه جای معصیت الهی تنها اینجاست ودوم این که وسیله رسیدن به سعادت جاویدان ترک آن است.

در رابطه با بی‌ارزشی دنیا هم در آیات قرآن و هم در روایات معصومین (صلوات الله و سلام علیه اجمعین)ما مطالب زیادی داریم. مثلاً در قرآن سوره محمد آیه 36 یک اشارۀ صریح داریم که می‌فرماید: «وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا لَهْوٌ وَ لَعِبٌ»؛ یعنی زندگی دنیا چیزی نیست جز بازیچه و سرگرمی. در احادیث هم گاهی شاهد تشبیهاتی هستیم، مانند: «إنَّ دُنْیاکُم عِنْدی لَأهْوَنُ مِنْ وَرَقَةٍ فی فَمِ جَرادَةٍ تَقْضَمُها.»( بحارالانوار، جلد ۷۷، صفحه ۱۶۵)یعنی این دنیا نزد من، تیره‌تر و بی‌ارزش‌تر از برگِ درون دهان ملخی است. دیدید گاهی ملخ‌ها میان درخت می‌نشینند و بخشی از برگ را می‌جوند؟ آن برگ که دیگر زیبایی و لطافت کامل را ندارد دنیا از این برگ ارزشش کمتر است.، این تعبیرعجیبی در بی ارزشی دنیاست.

محمد کارگر شورکی در ادامه افزود : اما روشن است که منظور از این تعابیر، همان «زرق و برق‌های دنیا» است؛ وگرنه دنیا می‌تواند توشه‌ای برای آخرت باشد که انسان در اینجا برای رسیدن به سعدت آخرت ذخیره کند. شاهد آن در کتاب کافی (جلد ۴، صفحه ۳۶۶) نیز روایتی از امام کاظم (علیه السلام)خطاب به هشام آمده است که می‌فرماید: « يا هِشام! إنّ العُقَلاءَ ترَكوا فُضولَ الدُّنيا فَكَيف الذّنوب، وتَرْكُ الدّنيا مِن الفَضْلِ وتَرْكُ الذّنوبِ مِنَ الفَرْضِ » ای هشام! خردمندان اضافات دنیا را ترک کردند تا چه رسد به گناهان! چرا که ترک دنیا فضیلت است و ترک گناهان فریضه است. مثلاً امام شهید ما می‌توانست در این مدت طولانی که مسئولیت داشت، همه متعلقات دنیا را داشته باشد، اما این را انتخاب نکرد؛ این فضیلت است.

مدیر حوزه خواهران استان بیان داشت : تعبیر دیگری هم هست از امام صادق (علیه السلام)؛ که پیامبر گرامی اسلام داشتند از مسیری عبور می‌کردند که چشمشان به یک بزغاله مرده‌ای افتاد که انداخته بودند داخل محل زباله و آشغال‌هایی که در آنجا بود. حضرت به اصحاب فرمود: «ارزش این بزغاله مرده چقدر است؟» عرض کردند: که اگر زنده بود شاید کمتر از یک درهم؛ چون به اندازه یک درهم نبود. پیامبر (صلی الله علیه وآله) فرمود: « والّذِي نَفْسِى بِيَدِهِ لَلدُّنيا أهوَنُ عَلى اللهِ من هذا الجَدْى على أهْلِه » (مستدرک الوسائل، جلد ۱۲، صفحه ۴۷)« دنیا کم ارزش‌تر است در پیشگاه خدا از این بزغاله در نزد صاحبانش». خب، این صاحبان برای این بزغاله ارزش قائلند اگر زنده بود، اما پیامبر می‌فرمود که این دنیا در نزد خدا ارزشش کمتر از این بزغاله در نزد صاحبانش است.

وی در ادامه افزود : اگر در دنیا دلبستگی به آن نباشد و حبّ دنیا نباشد، می‌تواند کمک برای آخرت باشد. لذا در تعبیری از امیرالمومنین در غرر الحکم (جلد یک، صفحه 348) دارد که: « حُبُّ اَلدُّنْيَا يُفْسِدُ اَلْعَقْلَ وَ يُصِمُّ اَلْقَلْبَ عَنْ سَمَاعِ اَلْحِكْمَةِ وَ يُوجِبُ أَلِيمَ اَلْعِقَابِ » حبّ دنیا و دلبستگی به دنیا ، عقل را فاسد می‌کند، و قلب را از شنیدن حکمت ناتوان می‌سازد، و باعث عذاب دردناک می‌شود.  ولذا حضرت امیرالمومنین علیه السلام می‌فرماید:«  إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اَللَّهَ فَأَخْرِجُوا مِنْ قُلُوبِكُمْ حُبَّ الدُّنْيَا»(غرر الحکم ص ۲۵۹) اگر خدا را دوست دارید، پس محبت دنیا را از دل‌هایتان بیرون کنید.

امیدواریم که ان‌شاءالله خداوند به حد کفاف به همه بندگان مؤمنش عنایت کند که دستشان پیش کسی دراز نباشد ، و بتوانند هم برای دنیایشان بهره‌مند بشوند و هم توشه‌ای برای آخرت بردارند. و ان‌شاءالله راحت بتوانند این دنیا را ترک کنند و به سلامت، از این دنیا به دیار باقی و به جایگاه همیشگی بروند.