سیری در سیره سید الشهدا
* اخلاص و خدا محوری در سیره امام حسین(ع) :
در پیشگاه الهی تنها اعمالی ارزش دارد که با اخلاص و رضایت خداوند همراه باشد به همین جهت تمام اعمال در قرآن کریم به نوعی مقید به اخلاص و قصد قربت شده است . وقتی دقت شود می بینیم چقدر " فی سبیل الله " در قرآن کریم داریم ؛ "الذین جاهدوا فی سبیل الله"، "والذین قتلوا فی سبیل الله" ، " والذین ینفقون اموالهم فی سبیل الله ".
رضایت خدا یا مردم ؟
امام حسین " علیه السلام " فرمودند : « من طلب رضا الله بسخط الناس کفاه الله امور الناس و من طلب رضا الناس بسخط الله وکله الله الی الناس »
امام حسین " علیه السلام " و رضایت الهی :
از بارزترین ویژگی ها و اوصاف امام حسین " علیه السلام " این است که در تمام زندگی ، گفتار ، رفتار و کردارش طبق رضایت حق و در مسیر الهی بود. و راستی که او به تمام معنی یک بنده سراپا تسلیم الهی بود. به عنوان نمونه امام حسین " علیه السلام " در کنار قبر پیامبر اکرم " صلی الله علیه و آله و سلم " به درگاه خداوند عرضه می کند: « خدایا به راستی من معروف را دوست دارم و منکر را زشت می دارم . ای خدای بزرگ و بزرگوار ! من از تو می خواهم به حق این قبر { قبر پیامبر اکرم } و کسی که درون آن است ، که برای من در این قیام آن چه رضایت تو و پیامبرت در آن است ، پیش آوری.
* صبر و بردباری در سیره امام حسین " علیه السلام " :
او از کودکی در مقابل فقر، مصائب پدر و مادر و برادر ، ظلم های ستمگران، آوارگی از مدینه تا کربلا، تشنگی و گرسنگی، شهادت برادران و فرزندان و یاران شکیبایی نمود تا آنجا که صبر را از بردباری خود خجل کرد. به عنوان نمونه پس از شهادت امام حسن مجتبی " علیه السلام " گروهی از کوفیان و دیگر شهر ها به امام حسین " علیه السلام " نامه نوشتند و تقاضای قیام کردند. امام حسین " علیه السلام " در جواب آن ها فرمودند : « همانا نظر برادرم - که خدا او را رحمت فرماید –وفاداری به پیمان صلح بود، و نظر من مبارزه و جهاد با ستمکاران است که رستگاری و پیروزی به همراه دارد . پس تا معاویه زنده است در جای خود باشید { و صبر پیشه کنید } ، پنهان کاری نمایید ، اهداف خود را مخفی کنید تا مورد سوء ظن قرار نگیرید ، پس هرگاه معاویه از دنیا برود و من زنده باشم ، نظر نهایی خود را به شما اعلام می کند ، ان شا ء الله ».
*خدمتگذاری در سیره امام حسین " علیه السلام " :
آن حضرت درباره پاداش و پی آمد خدمتگذاری فرمودند : « کسی که برای برطرف کردن نیاز برادر مومنش تلاش کند ، گویا خدا را نُه هزار سال عبادت کرده است که روز هایش را روزه دار و شب هایش را بیدرا بوده است » .
